Tunesië rondreis

Tunesië is meer dan zon, zee en strand. Dat heb ik zelf mogen ontdekken tijdens een avontuurlijke rondreis in Tunesië met Bootz. In november 2023 vertrok ik met een groep, toen nog onbekenden, naar Tunesië. We vermeden de volle stranden en all-in hotels en reisden naar het ruige Dahar-gebergte met zijn verborgen berberdorpen. Vervolgens trokken we verder naar de rust van de woestijn. Het échte Tunesië! 

In deze blog vertel ik je alles over mijn 7-daagse rondreis in Tunesië.

Dag 1: Houmt-Soukh

We landen in Djerba en trekken naar Houmt-Soukh, de hoofdstad van het Tunesische eiland Djerba. De stad ligt in het uiterste noorden van het eiland, aan de Middellandse Zee. Het is een authentiek stadje waar de inwoners nog erg sober en religieus leven.

De stad werd gesticht in de 8e eeuw door de Berbers en heeft in de loop der eeuwen onder heerschappij gestaan van verschillende volken, waaronder de Arabieren, Ottomanen en Fransen. We bezoeken de medina voor wat souveniraankopen. De medina van Houmt-Soukh is een UNESCO-werelderfgoed en een van de best bewaarde medina’s van Tunesië. Het is een doolhof van smalle straatjes, waar je kunt winkelen voor souvenirs, lokale ambachten en specerijen.

We bezichtigen het strand, wat een teleurstelling is. Onze benen nog een dagje laten rusten op een strandstoel zit er hier niet in. We hebben de optie om het fort te bezichtigen. Borj El Kebir (ook bekend als het Gazi Mustapha fort) is een 16e-eeuws fort dat uitkijkt over de haven van Houmt-Soukh.

Na wat rondjes te hebben gedraaid in de stad, beslissen we om een cocktailtje te gaan drinken op een van de terrasjes, of beter gezegd een mocktail, want alcohol staat hier nergens op de kaart. Ook de mojito’s en biertjes zijn alcoholvrij. Gelukkig zijn we niet naar Tunesië gekomen om op het strand te liggen en cocktails te drinken; morgen trekken we de natuur in naar het Dahar-gebergte!

Dag 2: van Douiret naar Chenini

Om 5 uur ’s morgens schrikken we wakker van het gebed. “Wie speelt er nu om 5 uur ’s nachts muziek af?” hoor ik iemand aan het ontbijt zuchten. Na een eenvoudig ontbijt nemen we de taxi naar Douiret: een prachtig en bijna verlaten Berberdorp dat verbluffend tegen een heuvel geplakt is.

Met veel passie vertelt onze lokale gids hoe ze hier leefden: Douiret ligt in Tatouine en bestaat uit het oude dorp met troglodieten (grot) woningen (genaamd ghar, meervoud ghiren) en het nieuwe dorp gelegen op de heuvel. De Berbers Jbaliya (mensen van de berg) bouwden een ksar (fort) op de top van de berg met verschillende functies: militair, economisch en sociaal.

Na een bezoek aan Douiret wandelen we met onze gids verder naar Chenini, langs kuddes schapen en geiten vergezeld door hun herders. Onderweg zien we een moskee met een wel heel scheve minaret: de Chenini-moskee. De moskee bestaat uit een scheve minaret met twee grote ruimtes. In een ervan is de tombe van een marabout (islamitische heilige), de andere herbergt de tombe van de zeven slapers. Volgens de volkslegende waren in de Romeinse tijd zeven christenen gevangen gezet in een ondergrondse schuilplaats. Vier eeuwen later werd de tombe weer geopend en bleken de zeven nog wakker, alsof ze hadden geslapen. Doordat hun lichamen waren blijven groeien gedurende de vier eeuwen, waren het een soort reuzen geworden. Vandaar de grote afmetingen in de tombe van Chenini.

We brengen de nacht door in een grotwoning in een klein Berberdorpje, Chenini. Chenini is een Berberdorp met troglodietenwoningen en een ksar, die dateren uit de 12de eeuw. We komen net optijd aan om te genieten van de zonsondergang.

Wandeling dag 2:
– Start: Douiret
– Einde: Chenini
– Afstand: 8,21 km
– Hoogte: 200 m

Dag 3: van Chenini naar Guermessa

Op de planning vandaag: een wandeling van 13 km van Chenini naar Guermessa. 

Op de wandelroute zien we verschillende voetafdrukken in het gesteente. De gids vertelt ons dat dit de voetafdrukken zijn van vaders, zodat later hun zoon of kleinzoon (letterlijk) in hun voetsporen kan wandelen. Een lokaal gebruik in Guermessa. Ik vind dit zo ontzettend mooi en hoop dat ik dit ergens in de wereld ook kan achterlaten voor mijn toekomstige (klein)kinderen.

Onze tocht eindigt in Guermessa, alweer een verlaten Berberdorp. We verkennen het dorpje, gelegen op een steile top, midden in het Dahar-gebergte, eveneens met een ksar. Het grenst aan een bergrug en was bekend voor zijn traditioneel handborduurwerk (margoum), maar vrouwen van de laatste generaties hebben de fakkel niet meer doorgegeven wegens veranderende leefomstandigheden. Het is gek om te bedenken dat er in 2022 nog twee families woonden. 

‘s Avonds overnachten we in Zamour, in Maison d’Hôtes Dar Sana. Het hotel heeft entertainment voorzien voor de avond, met Arabische liedjes, dansjes, kostuums en het bijhorende kampvuur (en zelfs wijn 😉 ). Het duurt niet lang of we zijn allemaal mee aan het dansen en introduceren zelf een paar Nederlandse liedjes.

Wandeling dag 3:
– Start: Chenini
– Einde: Guermessa
– Afstand: 15 km
– Hoogte: 388 m

Dag 4: Ksar Hallouf naar Mogor

Onze plaatselijke gids stuurt ons vandaag de bergen in voor een schitterende dagtocht over eeuwenoude bergpaden. We hiken zo’n 9 km van Ksar Hallouf naar Mogor.

Ksar Hallouf, gebouwd in de 13e eeuw, werd uitgebreid in het midden van de 19e eeuw. Begin 20e eeuw raakte het in verval, maar het werd gedeeltelijk gerestaureerd in 2006. In 2020 werd dit bouwwerk genomineerd als UNESCO-werelderfgoed.

We wandelen door het Dahar-gebergte. Het gebergte is hier niet heel hoog, maar er zijn ook geen echte paden. Tijdens het wandelen kijk ik vooral naar mijn voeten om niet over de vele losse stenen te vallen. Onze wandeling eindigt in Mogor, hier kiezen we weer even voor 4 wielen.

‘s Avonds overnachten we in Matmata, ook bekend van de Star Wars-films. Ons hotel is gebouwd in een put, wat ook typisch is voor sommige Berberwoningen. Hier kunnen we nog een laatste keer douchen en een berichtje sturen naar het thuisfront, voordat we voor een paar dagen de woestijn intrekken.

Zoals bijna elke avond starten we onze maaltijd met een soepje, eten als voorgerechtje een filodeeg gevuld met ei en sluiten de hoofdmaaltijd af met een bitter theetje en een koekje waar de suiker van afdruipt.

Wandeling dag 4:
– Start: Ksar Hallouf
– Einde: Mogor
– Afstand: 9 km
– Hoogte: 309 m

Dag 5: De laatste wandeling door de bergen richting de woestijn

Onze laatste halte voor we de woestijn intrekken is Tamezret. Hier leren we nog snel iets over enkele oude lokale tradities. In een grotwoning toont een vrouw ons hoe ze hier woont (of woonde). Ze laat zien hoe ze meel maakt en wol spint. 

Vanaf Tamezret wandelen we zo’n 8 km naar Zeraoua, het laatste Berberdorpje van onze reis. Het is meteen duidelijk dat dit ooit een groot dorp was. We verkennen de verlaten huizen en klimmen zelfs op de daken. 

En dan gaat het naar Douz, de poort van de Sahara. We bezoeken het lokale museum, waar we een korte inleiding krijgen over de nomaden in de woestijn en hun kamelen. Ook worden we geconfronteerd met het gebrek aan vrouwenrechten in 1969. Het museum is echt een aanrader, vooral met een gids die net dat beetje extra informatie geeft.

Na het museum gaan we verder de woestijn in. De losse stenen maken plaats voor fijn zand. Natuurlijk blijft een van onze jeeps vastzitten in het zand, maar we maken we er een feestje van, al dansend op het dak van de jeep.

Voor de nacht worden we afgezet op onze slaapplaats. Deze keer slapen we niet in een grotwoning, maar in de open lucht onder de sterren. Iets waar ik stiekem al de hele reis naar uitkeek. Het koelt helaas veel meer af dan ik had verwacht. Ik baal een beetje dat ik mijn sjaal, muts, handschoenen en winterjas niet heb meegenomen. Het klinkt misschien gek, want overdag is het hier 25 graden, maar ’s nachts daalt de temperatuur flink. Ondanks de kou, is het slapen onder de sterren een ervaring die ik nooit zal vergeten!

Wandeling dag 5:
– Start: Tamezret
– Einde: Zeraoua
– Afstand: 8 km
– Hoogte: 168 m

Dag 6: Rondje door de woestijn

Na een koude nacht in de woestijn – het is toch zot hoe snel de temperatuur hier kan zakken – word ik wakker. Gelukkig warmen de eerste zonnestralen me al snel op en kunnen we beginnen aan onze rondwandeling van 14 km door de woestijn.

Tip: neem thermisch ondergoed, een warme slaapzak en een muts mee voor ’s avonds.

Samen met de dromedarissen trekken we door de hoge zandduinen, een spectaculair zicht! Maar ook een uitdaging, we zakken soms met onze knieën diep in het zand. Onderweg zie ik allerlei afdrukken van dieren en insecten in het zand: slangen, kevertjes, pootjes van een hond of een vosje. Het is fascinerend om te zien hoeveel leven er eigenlijk is in deze schijnbaar lege omgeving.

’s Middags maken we vers brood. (Ja vers!) Dat doen we door eerst een kampvuur te maken. Als het vuur goed brandt, graven onze gidsen een kuil in het zand waar ze het deeg inleggen. Daarna bedekken ze het met brandende houtskool. De droge woestijn heeft zo ook zijn voordelen.

Als we ’s avonds weer bij onze slaapplek aankomen, kruipen we dicht bij elkaar rond het kampvuur. We praten over al onze avonturen van deze reis, die bijna is afgelopen. Helaas gaan we niet heel diep de woestijn in en blijven we de stad in de verte zien. Jammer, ik had gehoopt op een oneindige sterrenhemel deze nacht, maar ik vrees dat we nog net te veel lichtvervuiling hebben van de stad achter ons.

Ik heb gelukkig wel bijgeleerd van de eerste nacht. Deze keer plaats ik mijn slaapzak tussen de duinen, beschermd van de wind, en trek ik elk mogelijk laagje aan.

Dag 7: Laatste dag

We beginnen de dag met een kleine wandeling van 5,5 km naar de jeep. De frisse ochtendlucht en de uitgestrekte woestijn maken het een prachtige laatste wandeling. We nemen onze laatste lunch aan de rand van de woestijn en nemen afscheid van onze gids en de kamelendrijver.

Na een veel te lange rit, komen we terug aan in Djerba, Mount Souk. Onze chauffeur had een paar keer de verkeerde afslag genomen, wat de rit nog langer maakte dan verwacht.

Ons plan was om de avond af te sluiten met een klein feestje, maar het uitgaansleven hier is vrijwel onbestaande. Als vrouw is het zeker geen aanrader om ’s avonds nog rond te lopen, dus dat idee lieten we snel varen. Terug naar het hotel dan maar. Om 21u worden we al lichtelijk geïrriteerd aangesproken door een andere gast die vindt dat we stil moeten zijn. Blijkbaar zijn hier geen avondmensen te vinden. Dus besluiten we maar om vroeg ons bed in te kruipen.

Zo eindigt onze laatste dag, een avontuur dat we niet snel zullen vergeten.

Tips

• 4G is hier betalend (buiten de EU) en de wifi in de hotels is vaak heel slecht. Niet zo gek als je bedenkt dat deze hotels vaak in een grot of put gebouwd zijn. Kan je niet zonder 4G? Koop dan een lokale simkaart.
• Neem thermisch ondergoed, een warme slaapzak en een muts mee voor ’s avonds in de woestijn. Het kan hier ontzettend snel afkoelen.
• Euro’s zijn ter plaatse wisselbaar in dinar en er zijn bankautomaten op Djerba.
• Voor Tunesië heb je geen paspoort nodig, enkel je identiteitskaart en visum is voldoende.

Ervaringen met enkele reisorganisaties voor groepsreizen

Bovenstaande reis was georganiseerd door Bootz. Doorheen de jaren zijn we al met meerdere groepsreisorganisaties op pad geweest. Lees in deze blog onze ervaring met enkele groepsreisorganisaties.